روشهاي تحليلي يكي از روشهاي توليد شواهد حسابرسي است كه در فرآيند حسابرسي مستقل مالي مورد استفاده قرار مي گيرد. محور اصلي استفاده از اين روشها مطالعه روابط بين اطلاعات است. بر مبناي استاندارد حسابرسي مربوطه استفاده از اين روشها در هر يك از مراحل فرآيند حسابرسي يعني مراحل برنامه ريزي، آزمون محتوا و بررسي كلي، هدف خاص خود را دنبال مي كند. لكن بكارگيري اين روشها در خارج از چارچوب قواعد مشخص شده در استاندارد مربوطه ويا عدم استفاده از آن مي تواند بطور جدي بر اثر بخشي (كيفيت) حسابرسي تاثير گذارد. هدف اصلي اين تحقيق، بررسي نحوه استفاده از روشهاي تحليلي در فرآيند حسابرسي مستقل مالي در ايران بود. علاوه بر هدف اصلي، شناسايي تكنيكهاي تحليلي مورد استفاده و ميزان و موارد استفاده از روشهاي تحليلي در آزمون محتواي اقلام متفاوت صورتهاي مالي اساسي، از ديگر اهداف مورد نظر در اين تحقيق بودند. اطلاعات لازم جهت تحقق بخشيدن به اهداف تحقيق با استفاده از پرسشنامه كتبي جمع آوري شد و جامعه آماري پژوهش، حسابرسان مستقل بودند.نتايج آزمون فرضيات تحقيق حاكي بر آن بود كه در شرايط فعلي، حسابرسان مستقل در هر سه مرحله از فرآيند حسابرسي از روشهاي تحليلي استفاده مي نمايند. اما بكارگيري اين روشها از ديدگاه آنان از اهميت قابل ملاحظه اي برخوردار نيست. همچنين نتايج آزمونهاي آماري درخصوص استفاده از انواع تكينكهاي تحليلي نشان داد كه در ايران ميزان استفاده از تكينكهاي تحليلي پيشرفته همانند تحليل رگرسيون محدوده بوده و از ديدگاه حسابرسان از پايين درجه اهميت برخوردارند.در ارتباط با نحوه استفاده از شواهد تحليلي در آزمون محتواي اقلام متفاوت صورتهاي مالي، نتايج تحقيق بيانگر آن بود كه استفاده از ايندسته شواهد در مرحله آزمون محتوا در قالب شواهد اصلي، بطور نسبي در چارچوب اصول و ضوابط استاندارد صورت نمي گيرد و اعمال اين روشها در اين مرحله از فرآيند، با نارسائيهايي همراه است، كه اين امر مي تواند كيفيت حسابرسيهاي انجام شده را مخدوش سازد.